Het crofting-principe: Schotse pachtvorm met een Nederlands karakter

Het traditionele crofting-systeem, zoals vastgelegd in Britse wetgeving (o.a. de Crofters (Scotland) Act), biedt pachtrechten, erfrechten en bescherming aan individuen die kleinschalige landbouw beoefenen op gepachte grond. Dit systeem is de blauwdruk voor Dutchcrofting.

Het Crofting-principe vertaald naar Nederland

Wij stellen voor om crofting in de Nederlandse context te implementeren als een wettelijk gedefinieerd recht op het pachten van landbouwgrond, met de volgende sleutelelementen:

Locatie en Toegankelijkheid: 
De focus ligt op de periferie van stedelijke buitengebieden (stedelijk uitloopgebied). Dit zorgt voor goede toegankelijkheid en minimale reistijd voor stadsbewoners. 

Plantaardig: 
De pachter (de 'Dutchcrofter') is contractueel en wettelijk verplicht om het perceel primair en aantoonbaar te gebruiken voor plantaardige doeleinden. Het ontwikkelen van groene recreatie, ecologische natuurontwikkeling en ecologische voedselproductie gaan hier hand in hand.  

 Wettelijke Structuur: 
We streven naar een eigen, op de Britse leest geschoeid Dutchcrofting wetgeving in de Nederlandse wetgeving en/of opname in bestaande pacht- en omgevingswetgeving. 
Dit zorgt voor:

   * Lange termijn pachtzekerheid: bescherming van de pachter voor lange tijd en duidelijke voorwaarden.

   * Betaalbaarheid: Een eerlijke, gereguleerde (jaarlijkse-) pachtprijs om de toegankelijkheid te waarborgen.

   * Infrastructuur: De verplichting voor de landbeheerders (vaak overheid, semi-overheid of landbeheerders zoals een verzekeraar) om basisinfrastructuur (toegang, water, elektra) te faciliteren en ook hubs alszijnde gezamenlijke opslag van materialen en als werkruimte.

Door deze formele, wettelijke benadering onderscheidt Dutchcrofting zich van volkstuinen en tijdelijke initiatieven. Het is een duurzaam, door de overheid erkend en gefaciliteerd model voor de transitie naar lokale en veerkrachtige voedselvoorziening.